Na bijna een kwart eeuw ging FC Den Haag in 2011 weer Europa in. Voor veel spelers, stafleden en supporters was het niet alleen de eerste keer dat ze aan een toernooi roken, maar ook de enige keer. Van de tegenstander hadden ze nog nooit gehoord: FK Tauras Tauragé. Toch was het onvergetelijk voor wie erbij was.
LEX SCHOENMAKER
‘Een paar weken voordat we tegen Tauras zouden spelen in de tweede voorronde van de Europa League werd ik vooruitgestuurd naar Litouwen. Via Schiphol vloog ik naar Vilnius, waar ik op het vliegveld werd opgehaald. In mijn hotel regelden ze vervolgens een taxi die mij zou afzetten bij het complex waar Tauras die dag moest spelen. Geen comfortabele rit. Het duurde twee uur en de chauffeur zei al die tijd geen woord. Hij kon geen Engels.’ ‘Qua complex was ik ook niet onder de indruk. Het lag in de middle of nowhere en stelde niet veel voor.
Gelukkig kon ik mijn werk nog redelijk doen. In welke formatie speelden ze? Wie waren de bepalende spelers? Hoe begonnen ze hun opbouw? Daar lette ik op. In die tijd kon je niet zomaar aan beelden komen, dus dat ten minste één iemand Tauras had zien spelen, was toch wel prettig. Ik deed het ook graag voor de trainer van toen. Maurice Steijn was net gepromoveerd na het vertrek van John van den Brom. Maurice is nog mijn stagiaire geweest, toen ik zelf trainer van FCDH was. Later heeft hij mij als trainer overvleugeld met zijn prestaties. Dat geldt niet voor de spelers van toen.
Ondanks dat we die avond wonnen in Litouwen, ben ik nog altijd Europees topscorer van ADO/FCDH, samen met Aad Mansveld. Ik heb er zes gemaakt in de jaren tussen 1968 en 1976, toen de club nog vaker Europees speelde. In de kwartfinale van de Europa Cup II scoorde ik uit én thuis tegen West Ham United. Dat was toch iets anders dan die partij in Litouwen, al was dat verder best een mooie trip.’
MAURICE STEIJN
‘Litouwen… ik was er nog nooit geweest. De tegenstander kende ik ook niet. Gelukkig kwam Lex (Schoenmaker) met een heldere analyse terug en wisten we enigszins wat we konden verwachten. Er wordt weleens laatdunkend gedaan over voorrondes voor Europese toernooien, maar zo keek ik er niet naar. Ik vond het speciaal en heb de wedstrijd ook heel serieus benaderd. Als je na 23 jaar weer Europees speelt, wil je dat niet uit je handen laten vallen. Heel de stad, een beetje een grauwe plek met oude Sovjetgebouwen, zat vol met FCDH-supporters. Uit elk hotel hingen geelgroene vlaggen. Dat zie je normaal alleen bij andere clubs en nu beleef je het zelf. Heel bijzonder.’
‘Er waren ook nog veel bevriende supporters van Legia Warschau mee – voor hen was het een thuiswedstrijd. Dat we vervolgens wonnen, maakte het nog mooier. Zeker omdat we het grootste deel van de tweede helft met tien man speelden na de rode kaart van Filip Luksik. Of het magisch was? Voor mij wel. Het leefde ook erg in Den Haag. Ik weet nog dat ze bij Oh Oh Cherso ook met z’n allen naar die wedstrijd zaten te kijken.’
‘De ronde erop moesten we naar Cyprus. Daar reisden veel minder supporters naartoe en speelden we voor twintigduizend dolle Cyprioten. Een heksenketel. Oók een mooie ervaring.’
CHRISTIAN KUM
‘De entourage deed niet echt aan Europees voetbal denken. Het is dat er bij de dug-out bordjes waren opgehangen van de Europa League, maar als je had gezegd dat we een oefenduel gingen spelen, geloofde ik het ook. Er lag een atletiekbaan omheen en er waren amper tribunes. Gaf verder niks, want het was toch best een happening.’ ‘We hadden een goede groep, maakten veel lol met elkaar. Het was in die zin een soort uitje, al was ik echt wel met die wedstrijd bezig. Vergeet niet: ik heb niet een heel boeiende carrière gehad.
Ja, ik ben zestien jaar prof geweest, maar het was vrij gemiddeld allemaal. Met SC Heerenveen en FC Utrecht streed ik als het meezat om de play-offs, bij Roda JC en VVV tegen degradatie. Nooit speelde ik om de prijzen. Ook ben ik Nederland niet uit geweest. Daarom is de wedstrijd in Litouwen, en later die in Nicosia, een van de hoogtepunten in mijn carrière, naast het spelen van de bekerfinale met FC Utrecht. Uitschieters waren het. Daar doe je het voor.’A
‘We waren trotser op de plaatsing zelf dan op het feit dat we die wedstrijd gingen spelen. Hoeveel werd het ook alweer? O ja, 2-3 voor ons. Ik weet nog dat ik bijna scoorde, maar dat een verdediger van Tauras de bal zelf binnengleed. Stiekem baalde ik daar ook van. Had ik bijna mijn eerste Europese doelpunt gemaakt. Was ook meteen mijn enige geweest.’
JACCO VAN LEEUWEN
‘Ik ging met de groep die een dagtocht maakte. We verzamelden ’s ochtends vroeg bij FCDH en reden vanaf daar met een man of vijftig in een bus naar Schiphol. Daar vlogen we naar Vilnius, waar we weer met een touringcar werden opgehaald en naar Kaunas werden gebracht. Daar was de wedstrijd omdat Tauras’s eigen stadion ongeschikt was bevonden.
Het was alsof we aankwamen in een politiestaat. Overal stonden zwaarbewapende agenten. Dat kwam vooral door alle Legia-fans die met ons meegingen. Een paar weken eerder was Vilnius nogal op zijn kop gezet toen Polen daar tegen Litouwen speelde, dus ze waren daar op hun hoede. Ondanks die vrees was de sfeer heel gemoedelijk. De agenten lieten ons lekker begaan. Er waren meer fans van FCDH dan van Tauras.
Na de wedstrijd werd onze groep weer naar Vilnius gebracht. Omdat we al om 7.00 uur ’s ochtends terug zouden vliegen, hadden velen van ons geen hotel geboekt. Om de tijd te doden hebben we een paar uur in een paaldansclub doorgebracht voordat we weer richting het vliegveld gingen. En daar begon het gezeur. Dikke vertraging. Het vliegtuig bleek te zijn beschadigd door een storm die over Europa had geraasd. We kregen ontbijt, later nog lunch en hebben uiteindelijk negen uur moeten wachten voordat we in een ander vliegtuig vertrokken. Geen pretje als je niet hebt geslapen.’
‘Toen ik ’s avonds om acht uur thuis kwam, zei mijn vrouw: “Ik geloof dat je een beetje moe bent.” Inderdaad, bekaf. Heb vervolgens de klok rond geslapen. Toch had ik dit nooit willen missen. Als je voor Ajakkes, PSV of Feyenoord bent, snap ik dat je niet direct warmloopt voor een trip naar Litouwen in de voorrondes van de Europa League, maar voor ons was het echt een onvergetelijke ervaring. Ik had ook graag naar Nicosia gegaan, maar dat was een behoorlijke dure reis. Die heb ik toen laten schieten, omdat mijn vakantie er meteen achteraan kwam.
FK TAURAS-FC DEN HAAG 2-3
Toernooi: Europa League, heenwedstrijd tweede voorronde
Datum: 14 juli 2011
Scoreverloop: rode kaart: 55. Luksik (FCDH), 55. Jerkovic (strafschop) 1-0, 72. Immers 1-1, 75. Seedorf 2-1, 82. Immers (strafschop) 2-2, 90+4 Kazimieras Gnedojus (eigen doel) 2-3
Opstelling FK Tauras: Borisenko; Borisovs, Gnedojus, Sirevicius, Zubavicius; Gedgaudas, Soares (62. Maciulis), Martisauskis (46. Arlauskas), Seedorf, Savastas; Jerkovic (70. Grigalevicius)
Opstelling FC Den Haag: Coutinho; Ammi, Derijck, Kum, Luksik; Leewin, Radosavljevic, Toornstra; Verhoek, Immers, Vicento (67. Chery, 83. Höcher)
Bron: vi














































1 Reactie
Sassenheim
Wat triest was dat, Het was meer een bedrijf`s uitje dan een “wedstrijd” Kinderwagentjes werden gezellige uitgeladen en lolligheid alom …Haagse bluf en arrogantie straalde van Verhoek&Co af…Gatverdarrie als ik er nog aan terug denk, had Groningen op 29-5 gewoon Europa in moeten gaan…….Ummmm29-5,….Waarom is deze dd niet aan DH besteed….