Stripfigurenclub verdwijnt nooit

De salarissen voor de maand april kon FC Den Haag gisteren nog net overmaken, maar inmiddels is het geld op. De rekeningen zijn leeg. De bodem van de schatkist is al jaren geleden verkocht op een rommelmarkt. Een faillissement was nog nooit zo dichtbij.

Column Sjoerd Mossou

Laatst vroeg iemand zich af wat we eigenlijk aan FCDH zouden missen, mocht de boel daar definitief instorten. Was dit niet het schoolvoorbeeld van een mislukte profclub, een bolwerk zonder duidelijke voetbalidentiteit, een club met een zielloos stadion in de stinkende oksel van de A4?

Ik was het daar niet mee eens. Voor FCDH heb ik altijd een zwak gehad, en de reden blijkt na enig onderzoek heel simpel. Geen club brengt zo onwaarschijnlijk veel stripfiguren voort.

Het is echt ongelooflijk, het lijkt wel alsof ze allemaal rechtstreeks zijn weggelopen uit het brein van Gummbah, Dik Bruynesteyn of Hein de Kort. Er komen bovendien steeds weer nieuwe typetjes bij. Je hebt John van Zweden natuurlijk, alias De Behangkoning. Je hebt de Chinezen ‘Kleine Wang’ en ‘Grote Wang’. Martin ‘Tony Soprano’ Jol behoeft geen verdere introductie. ‘Kale Kees’ Jansma is er ook nog, net als Dickie uit de Transvaalbuurt en – uiteraard – ‘Sexy Lexy’ Schoenmaker.

Rob Jansen zit veel op Curaçao tegenwoordig, maar je kunt Robbie de Spelersmakelaar wel uit Den Haag halen, maar Den Haag niet uit Rob. Gisteren las ik dat ook Tscheu La Ling weer is opgedoken in de omgeving van het Laakkwartier, vlassend op een overname met een paar ‘Haagse vastgoedjongens’. (Je ziet ze meteen voor je, die Haagse vastgoedjongens. Zelfs als ze helemaal geen bontjas dragen, dragen ze toch een bontjas.)

Op Midden-Noord is de stripfigurendichtheid zo groot dat elke voetbaltribune in Nederland er strontjaloers op zou moeten zijn. Je hebt er Marokkaanse Koos, maar ook Rasta Rico, Haagse Sjonnie en Haagse Hannes. De legendarische Rooie Aad haalde ooit het wereldnieuws toen hij stiekem zijn leuter uit zijn spijkerbroek friemelde, speciaal voor een foto met burgemeester Wim Deetman.

En dan heb je nog een onwaarschijnlijke lijst van cartooneske oud-spelers. Michel Adam, de vuurwerkdealer, officieus cultuurbewaker van de klassiek Haagse mat. Tommie ‘Rustâââgh’ Beugelsdijk en Lex Immers. Jopie Lankhaar, Frans Danen, die lange Van Vianen, Cor Lems.

De meeste clubs zouden al blij zijn als ze één equivalent van ‘Haagse Aadsje’ hadden, maar FCDH heeft Aad de Mos én wijlen Aad Mansveld. Als al die typetjes tegelijk in een Appie Happie-album zouden staan, zou het ongeloofwaardig worden.

Gisteren klonk FCDH-supporter Joop Buyt via WhatsApp hevig verontrust. Joop en zijn vrienden maken zich grote zorgen over het einde van FC Den Haag, nu niemand nog lijkt te weten wat de oplossing is.

Logisch wel, maar niettemin durf ik te wedden dat FCDH niet verloren gaat. Het is een wetmatigheid: voetbalclubs gaan hoogst zelden failliet, en áls ze ten onder gaan, dan gebeurt dat alleen als er te weinig mensen over zijn om de club te redden.

Bij FC Den Haag staat er heel snel weer een nieuwe stripheld op, let maar op mijn woorden.

Bron: ad