LEO’S KOFFIEHUIS FCDH-Fans bezorgd over hun club

Over één ding zijn de doorgewinterde fans het eens: het gaat zowel financieel als sportief niet goed met FCDH. Een verslag uit Leo’s Koffiehuis.

Het is vrijdagmiddag drie uur in Leo’s Koffiehuis aan de Oudemansstraat, hartje Laakkwartier. De stamgasten lopen in en uit voor een bakkie koffie (binnen), een sigaretje (buiten) of pijpje bier (binnen en buiten). Eigenaar Leo Dommanschet gaat nog altijd gekleed in korte broek. ,,Het is lekker buiten hoor”, zegt hij. ,,Vorig jaar was 14 november de laatste dag.” Toch gaat het gesprek in het koffiehuis niet over het weer, maar over FCDH. Wat hier geen verrassing mag heten. De inrichting van het café, de vaste gasten, de huiskleuren en de oude foto’s aan de muur, alles ademt FCDH. Over de jongste bekerwedstrijd tegen Telstar willen ze het niet meer hebben. ,,Die is gewonnen, maar vraag niet hoe”, zegt Richard Hamersma, buiten op het terras. Om maar te zwijgen van de topper tegen 020 – de naam Ajakkes komt hier niet over de lippen – die kansloos werd verloren. ,,Vroeger was dat de wedstrijd van het jaar, daar keek je naar uit”, zegt hij. ,,Nu gebeurde er niks.”

Polonaise

,,De laatste keer dat we hier een polonaise liepen…”, vraagt eigenaar Leo zich hardop af. ,,Dat moet in 1843 zijn geweest.”

Hij overdrijft, maar een reden voor polonaise is er inderdaad nog niet geweest, hoewel het best aardig begon dit seizoen met drie gewonnen wedstrijden op rij. Daarna zijn de resultaten als een pudding in elkaar gezakt. Alle gasten zijn het erover eens: het is te wisselvallig. ,,Het ontbreekt aan doordouwers, spelers die net dat stukkie extra hebben zoals een Dirk Kuijt bij Feyenoord”, zegt Hans Linnartz, met 71 jaar de oudste stamgast. Richard Hamersma: ,,Het wordt tijd dat de clubs weer met knikkende knieën naar FCDH komen en niet andersom zoals nu het geval is.”

Als ze het over doordouwers hebben, dan weet Hans Linnartz nog wel een andere Dirk: Dick Advocaat. In een grijs verleden heeft Hans nog met en tegen Dickie gespeeld, zoals hij hier vaak liefkozend wordt genoemd. ,,Wij speelden op ouwe leren sloffen met zulke noppen”, zegt hij en zet zijn duim en wijsvinger anderhalve centimeter uit elkaar. ,,Als de tegenstander het lef had ons twee keer te passeren, dan wisten we de die noppen wel te gebruiken.”

De naam Dick Advocaat klinkt in het koffiehuis gemiddeld op één dag net zo vaak als ‘mag ik nog een biertje?’ Nog meer dan de sportieve prestaties zijn de doorgewinterde supporters bezorgd over de financiële situatie van de club. Hoofdschuddend lezen ze in de krant de berichten dat er misschien spelers verkocht moeten worden en over het moeizame contact tussen de clubleiding en de Chinese eigenaar Wang. ,,Ze hebben beloofd beter met elkaar te communiceren”, zegt Richard Hamersma. ,,Maar de meesten van ons kennen geen Chinees en dan heb je toch echt een communicatieprobleem.”

Klaverjassen

Arie Ratsma komt minimaal vier keer per week in Leo’s Koffiehuis om te klaverjassen, pokeren of zomaar een praatje. ,,Met die Wang is het drie keer niks”, zegt hij. ,,Hij heeft geen binding met de club. Wang moet zich veel meer met de club bemoeien dan de drie, vier keer per jaar dat hij op bezoek komt. En hij moet met centen komen.”

Ook Leo zegt vanaf dag één geen vertrouwen te hebben gehad in de gouden bergen die de Chinese investeerder beloofde. Leo, Hans, Richard en Arie zijn het over één ding eens: Wang mag terug naar China en de club moet zo snel mogelijk in Haagse handen komen. Mannen als Kees Jansma en – daar is-ie weer – Dick Advocaat zouden het voor het zeggen moeten krijgen, aangevuld door ondernemers met een groen-geel hart. ,,Dick heeft het beter gedaan dan ik”, zegt Hans Linnartz en steekt een shagje op. ,,Hij als trainer zou geweldig zijn, maar die kunnen we niet betalen. Petrovic is een aardige man, maar de resultaten zijn te wisselvallig. We moeten zo snel mogelijk worden verlost van Wang. Maar als hij met zijn reet dwars gaat liggen en zegt ‘ik verkoop nooit’, dan houden wij dit probleem.”

De mannen drinken nog wat. Zondag wacht AZ. Misschien dat na die wedstrijd alles anders is en wordt er weer een polonaise gelopen. Dat is dan de eerste sinds – sorry Leo – 1943.

Bron: ad