Kasteel krijgt Haagse prins

Aan het nieuws dat Tommie Beugelsdijk FC Den Haag voor Het Kasteel van Sparta verlaat, heb ik een paar dagen moeten wennen. Dag clubicoon en inzet van duizend procent. Hopelijk is ‘die rooie’ bij de rood-witte Rotterdammers net zo op z’n plek.

Op het veld altijd die verbeten blik en rode konen van de inspanning. Zijn teamgenoten toeschreeuwend, emotioneel gebarend en met een gestrekt been erin. Een speelstijl die hem een hoop kaarten opleverde maar belangrijker, heeft bijgedragen aan de vechtlust binnen zijn team.

Of het resultaat er nu mag zijn of niet, Tommie Beugelsdijk gaf in zijn zeventien jaar bij FC Den Haag elke wedstrijd duizend procent. Maakte hij een verdedigingsfout dan probeerde hij die uit alle macht te herstellen. Soms stond het in de sterren en schoot ‘ie de goedmaker er zelf in.

Zelfspot

Clubicoon word je niet voor niks en dat heeft hij ook zeker te danken aan zijn sympathieke karakter. Zoveel goudeerlijke voetballers – niet vies van zelfspot – zijn er helaas niet. Beugelsdijk heeft nauwelijks een filter en is bescheiden bovendien.

Dat was tijdens een TV West-item over zijn uitstap naar FSV Frankfurt goed te merken. Daar filmden ze de verdediger in zijn eerste eigen huis én toonden dat hij niet alleen vanwege de wasinstructies zijn moeder miste. Ook dolde hij over zijn ‘roem’ in de Duitse stad met de verslaggever.

Om dit dolletje kracht bij te zetten trok hij de door de tv-ploeg meegebrachte blonde pruik sportief over z’n bolletje heen – om onherkenbaar over straat te kunnen. Ouwe jongens krentenbrood was het, dat kon je zo zien. Diezelfde verslaggever noemde hem na een wedstrijd eens rooie en Tommie’s antwoord – rustaagh – ging viraal.

Kledinglijn

Het filmpje was zo populair dat zijn broer mogelijkheden zag en een kledinglijn met de oneliner begon, heel slim. Hopelijk heeft de verkoop de broers iets opgeleverd, want het feit dat mensen hem overal met rustaagh nariepen was Beugelsdijk gauw beu.

Ik hoop van harte dat de Sparta-supporters hem om zijn vechtlust op het veld gaan herinneren en zijn kwaliteiten net zo koesteren als we in Den Haag doen. Dat is wel het minste wat ze kunnen doen, nu de hofstad een Haagse prins aan het Rotterdamse Kasteel verliest.

Door:
Anouk Mentink

Bron: ad