Joris Mathijsen geniet van zijn werk bij FC Den Haag

Joris Mathijsen geniet van zijn werk bij FC Den Haag. De technisch directeur stond afgelopen zomer voor een monsterklus bij een club waar zowat de gehele selectie was vertrokken. Een kleine tien maanden verder kan FCDH promotie ruiken. Mathijsen, die altijd binnen de lijntjes kleurt maar ook bijzonder hard kan zijn, zou de voetbalwereld voor geen goud willen missen.

Veel Hagenezen waren sceptisch toen Joris Mathijsen kort na zijn aanstelling bij FCDH aankondigde dat de club niet voor een overgangsjaar stond. Inmiddels, ruim een half jaar later, staat er een kwalitatief sterke selectie die volop meestrijdt om directe promotie naar de eredivisie. FCDH kan vrijdag tegen Roda JC de felbegeerde tweede plek heroveren. Vrij indrukwekkend, zou je zeggen. Maar als je vraagt ‘hoe?’, zal Mathijsen niet borstkloppend vooraan staan.

Om te beginnen zou je – als je goed zoekt – Mathijsen op veel plekken in de Nederlandse voetbalwereld kunnen tegenkomen. Op een hoekje van het trainingscomplex, goed verscholen op de tribune of in zijn kantoor in Rijswijk. Prominent op de voorgrond? Niet zomaar. Een buikschuiver op het veld à la Marc Overmars? Zou Mathijsen nooit overkomen. Een uitglijder trouwens ook niet. De 84-voudig international kiest zijn woorden zorgvuldig, ook als het over de succesvolle transferperiodes bij FCDH gaat. ,,De keuzes die we hebben gemaakt, komen voort uit een analyse, goede gesprekken en duidelijke keuzes”, legt hij uit. ,,Natuurlijk is het fijn dat de goede resultaten dan ook volgen. Maar we zijn pas tevreden als de promotie is gerealiseerd. Dit is het seizoen dat het moet gebeuren.”

Meer op de achtergrond

Ook als voetballer hield Mathijsen zich – voor zover mogelijk – meer op de achtergrond. Juist voor een club als FCDH, waar het de afgelopen jaren op bestuurlijk gebied zelden rustig was, is zijn aanwezigheid misschien wel een opluchting. ,,Ik weet natuurlijk niet hoe het hiervoor is geweest”, zegt hij. ,,Je krijgt wel eens wat mee in de media. Maar we zijn opnieuw gestart en die rust binnen een club krijg je als de resultaten goed zijn. Daar werken we hard aan.”

En hoe precies? Details over zijn werkwijze en gesprekken met spelers of trainers, deelt hij daarbij niet met de buitenwereld. Iets wat andere technische directeuren nog weleens doen. ,,Het is niet aan mij om andere TD’s te beoordelen. Iedereen doet iets op zijn eigen manier. En wij willen een stabiele club zijn, dus dan moet er rust en duidelijkheid heersen. En alles wat ik met staf of spelers bespreek, vind ik vertrouwelijk.”

Hard in onderhandelingen

Al klinkt het wat terughoudend, Mathijsen is wel degelijk passievol in zijn werk. Hij kleurt binnen de lijntjes en maakt binnen die lijntjes zijn kunstwerk. Verschillende betrokkenen vertellen dat de oud-prof in transferonderhandelingen hard kan zijn, maar altijd eerlijk blijft. Met zaakwaarnemers die spelers bij de club hebben, heeft hij een goede verstandhouding. Degenen van wie hij niets nodig heeft, onder anderen spelers die volgens hem het niveau van FCDH niet hebben, houdt hij op afstand.

Mathijsen zelf geniet vooral van het werken in de voetbalwereld. ,,Sommigen stappen er na hun spelerscarrière uit en dat kan. Maar ik vind de voetballerij hartstikke mooi om in te werken. Ik ken natuurlijk ook niet anders, mijn hele leven zit ik al in de voetbalwereld. Als trainer of technisch directeur, kom je het dichtst bij de wedstrijdervaring die ik mooi vond als speler. Die beleving dat er gewonnen moet worden, elke keer opnieuw, daarnaartoe werken. Dat vind ik mooi aan de sport. En als TD ben je daarbij betrokken.”

Clichés

Wat Mathijsen in de toekomst wacht? Zijn werk bij FCDH komt op de eerste plek, reageert hij. Bewust van de risicoloze clichés die hij op tafel legt, moet hij even lachen. ,,Maar die clichés bestaan om een reden. Het heeft geen zin om nu ver vooruit te kijken. Ik heb bij FCDH een contract van drie jaar en ik zit hier goed. Natuurlijk kunnen er onderweg bepaalde dingen gebeuren, zo werkt de voetbalwereld. Maar daar ga ik niet op voorsorteren. Voor nu geldt gewoon de volgende wedstrijd. Die moet gewonnen worden. Hoe cliché het ook is.”

Bron: ad